Epeyce
uzun bir aradan sonra sevgili dostum Cihan ile birlikte Uludağ'ın bu güzel
serbest tırmanış rotasına geri döndük. Birlikte geldiğimiz son sefer 1990
yılındaydı. O zaman dört kişi gelmiştik, şimdi ise beş kişiydik; diğer üç
dostumuz BÜDAK, yani Boğaziçi Üniversitesi Dağcılık Kulübündendiler1 KASIM
2008 / CUMARTESİ
Cumartesi
sabah benim arabaya doluşup 06:00'da İstanbul'dan hareket ettik ve de
yandaki rotayı tırmanıp akşam dokuz gibi İstanbul'a geri döndük. Uzaktan
bakıldığında oldukça tırsınç görünüyor ama içinde olmak çok güzel.
Resmi tıklarsanız rotanın 1024 px genişliğinde büyük bir benzeri açılıyor.
Sırttan
yürüyüp, tırmanılacak rotanın hemen yanından inmek mümkün ama o zaman
insan bu resimdeki manzarayı ve çıkacağı rotayı aşağıdan görmenin keyfini
yaşamıyor.
Belki bunun önemli olmadığı düşünülebilir ama ben çok seviyorum. Sırf bu görüntü için ormanda yolumuzu biraz zor bulma pahasına, en az bir saat fazladan debelendik.
 Sidney
Nowill1989 yılında, birlikte aynı rotayı tırmanırken... Bir dönemin efsane isimlerinden biriydi. Ben en sonuna yetiştim gene de ondan çok şey öğrendim. |
BÜDAK'lı dostlarımızdan en genci Sumru 1990 doğumluydu, yani kızım Bengi ile aynı sene doğmuşlar ve 2008 Ekim'inde BÜDAK'a girmiş. Kızımın yaşından yola çıkarak tam bir tur tamamlamışım diye düşündüm. Bir tur daha atıp sekseninde aynı rotayı çıkmak hoş bir şey olur herhalde.
Bakmayın
Arda'nın yüzünün yamulduğuna, kendini çok daha zor rotalara hazırlıyor.
Umarım hepsini de keyifle çıkar...
Hey!
uluçınar, sevgili Cihan, birlikte
ilk tırmanışımızı 1983 Mayıs'ında yapmıştık. Son yıllarda da bir dolu
zirveye birlikte gittik:
Erciyes
Fransız
Alpleri
Arkada
Yamaner kulvarı ve onun bağlı olduğu kaya bloku görülüyor.
Resmin üzerine giderseniz rota ortaya çıkacak (Ama nedense Mac'lerde çıkmıyor :((
 Nowill
rotasının kışın nasıl olabileceği hakkında bilgi edinmek isterseniz 2002 yılında yaptığımız tırmanışın sayfasına bakabilirsiniz. >>>>>>>> |
Bu
resimde de Nowill rotasının kilit sayılabilecek kapısı ve de daha önce
çıktığımız iki kaya rotası var.
Mermer Kule rotasını birlikte kamp yaptığımız iki BÜDAK'lı arkadaş Zeki Melek ve partneri Ayhan Köroğlu 1995'te çıktılar.
Diğer rotaya da bir isim bile vermemişiz Ayşin Özer ile tırmandım, sanırım 2000 yılıydı.
Resmin üzerine gidince rotalar ortaya çıkıyor.
Kapı
geçildikten sonra kötü ve dik çarşak+çamur+otluk bir yapıdan Mermer Kule'nin
arkasına geliniyor. Sağdaki resimde kulenin zirvesi onu ana kayaya bağlayan
kılçık görülüyor. Burada boşluk hissi hiçbir yerde olmadığı kadar fazla
ve bir o kadar da keyif verici.
Kaya
kuru olduğu için daha önce tırmanmadığımız yüzeylerden keyifle ilerledik.
Normalde
yukarıdaki "rota" resminde sarı renkle belirtilen hattı takip
etmemiz gerekiyordu ama bu hava koşullarında çok kolay geldi, kısacası biraz
daha oynumuza devam etmek isteyip, bir yukarıdaki başka bir hatta geçtik.
Girişi hafif bir heyecan yaratıyordu ve doğrudan zirveye ulaşıyordu.
Açıkçası
10 sene önceki ben de Cihan da buradan tırsabilirdik. Ama bu sefer gayet
iyiydik. Sanırım son yıllardaki deneyimlerimizden, birbirimizden ve de yanımızdaki
gençlerden "gaz" alıp koşar gibi tırmandık.
Kuşaklı zirvesinde soldan itibaren Cihan Çetinel ve de BÜDAK'lı dostlarımız Arda, Sumru, Taner. Her üçü de yaşlarına göre çok deneyimliler ve de önümüzdeki yıllarda adlarını duyurabilirler. Her şeyden önemlisi de onlarla tırmanmak büyük keyifti.
Evet,
bu da ben...
Fotoğrafçının kaderi; Bari bir tane de benim resmim olsun diye bu pozu verdim.