Bu
sene Kum mevsimini biraz erken açtık ve eski formlarımızın biraz dışına
çıkmaya çalıştık.
Ekibimiz benim dışımda, Şengül Aydıngün, Babür Saylan ve Serhan Sernikli'den oluşuyordu.
Hava
oldukça ilginçti ve bütün gün güneş ve sis oyun oynadılar.
Toplam
3,5 saat uğraştık ve tek bir yapıdan oluşan ama her yanından başka bir
görüntü veren bir eser ortaya çıkardık.
Resimde soldan sağa: Babür, Serhan, Şengül ve Haldun.
Kumsalda
didindiğimiz sürece insanların bize olan ilgisi gerçekten görülmeye değerdi.
Kumdan sanatın (biz artık yaptığımızın bir çeşit sanat olduğuna eminiz) insanlara hiç de tepeden bakmayan bir yanı var.
Yanımıza
gelenler keyifle "Kolay Gelsin" dediler ve bizimle konuşmaya
başladılar. Çünkü herkes biliyordu ki ne kadar ciddi bir şekilde uğraşsak
da iki saat sonra yok olacak bir "eser" ortaya çıkarıyorduk.
Bu da dışarıdan bize bakanların yaklaşımını bence olumlu bir yönde etkiliyordu ve sanki pek çok kişi bizi kendilerine daha yakın hissediyorlardı.
Bir
başka ilginç nokta da çok sayıda insanın yanımıza gülümseyerek gelmeleriydi.